Bitwa pod Ko Chang (Koh Chang) − bitwa morska pomiędzy flotą francuską a tajlandzką podczas wojny francusko-tajlandzkiej o Indochiny, stoczona 17 stycznia 1941 roku na południe od wyspy Ko Chang.
Podłoże Na skutek klęski Francji w wojnie z Niemcami w 1940 roku i ustanowienia rządu w Vichy, Tajlandia (do 1939 roku nosząca nazwę Syjam) postanowiła, korzystając z osłabienia Francji, zdobyć francuskie posiadłości kolonialne w Indochinach. Doprowadziło to do krótkotrwałej wojny francusko-tajlandzkiej.
Działania wojenne prowadzone były głównie na lądzie, a flota tajlandzka była dość słaba. Jej trzonem były dwa okręty pancerne obrony wybrzeża „Dhonburi” i „Sri Ayuthia” (małe pancerniki obrony wybrzeża). Były to nowoczesne jednostki zbudowane w Japonii, o niewielkich rozmiarach (2265 ton) i małym zanurzeniu, lecz mimo to silnym uzbrojeniu składającym się z 4 dział kalibru 203 mm i przyzwoitym opancerzeniu. Ponadto, Tajlandczycy posiadali 9 nowych, lecz małych torpedowców zbudowanych we Włoszech i 3 zbudowane w Japonii, 2 stawiacze min, 2 małe okręty podwodne oraz 2 eskortowce - okręty szkolne „Tachin” i „Maeklong”.