thumb|Antoni Chruściel w mundurze PSZ na Zachodzie 1945 thumb|Antoni Chruściel (w środku) i Tadeusz Żenczykowski „Kania” (obok z prawej) w trakcie powstania warszawskiego thumb|Tablica pamiątkowa na domu dochodowym Pocztowej Kasy Oszczędności w Warszawie, w którym Antoni Chruściel 31 lipca 1944 podpisał rozkaz o rozpoczęciu powstania warszawskiego thumb|Nagrobek Antoniego Chruściela na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Antoni Chruściel, ps. „Monter”, „Sokół”, „Cięciwa”, „Dozorca”, „Konar”, „Madej”, „Nurt”, „Ryż”, „Kaliński”, „Rzeczyca”, „Andrzej Smalawski”, „Adam” (ur. 16 czerwca 1895 w Gniewczynie Łańcuckiej, zm. 30 listopada 1960 w Waszyngtonie) – generał brygady Wojska Polskiego, komendant Okręgu Warszawa ZWZ, trzykrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Młodość, wykształcenie i wczesna kariera wojskowa Syn Andrzeja i Katarzyny ze Słyszów. Od 1909 działał w tajnym skautingu w Jarosławiu. W 1914 ukończył VI klasę w C. K. Gimnazjum w Jarosławiu (w jego klasie do 1913 był Stanisław Graff)Kronika powstań polskich 1794–1944, s. 422.. Od kwietnia 1912 należał do Polskich Drużyn Strzeleckich.