W 1580, 1581, 1586 pobór zapłacił Jakub Niegolewski, a w 1580 i 1584 zapłacił go Łukasz Otuski.
Dokumenty historyczne odnotowały również zwykłych mieszkańców wsi. W 1389 kmiecie z Otusza pozwani zostali przez Tomasza z Więckowic o zniesławienie. W 1393 odnotowany został Michał kmieć z Otusza. W 1448 wspomniano pracownika Jana Cassyfilusa z Otusza, który był w sporze sądowym z Sędziwojem Grzebienickim. W imieniu kmiecia w sądzie wystąpił szlachcic Jan Otuski. W 1440 Magdalena kobieta z Otusza pozwała pracownika Michała Bogmistrzewica kmiecia otuskiego o to, że zawarł z nią słowne (łac. "per verba") małżeństwo, po czym współżył z nią, w wyniku czego Magdalena urodziła dziewczynkę, którą przedstawiła biskupowi poznańskiemu Andrzejowi Bnińskiemu. Pozwany Michał wypierał się wszystkiego, a biskup zawyrokował, że Michał ma zapłacić tejże Małgorzacie 2 grzywny i 4 ćwiertnie żyta po 2 latach natomiast Magdalena ma oddać dziecko wspomnianemu Michałowi.