Karczmarze mieli dawać po 9 skudów czynszu, zagrodnicy po 4 grosze, a kmiecie mieli prawo do drewna z lasu i mogli łowić wędkami i małymi sieciami zwanymi „kłomie” w rzece zwanej Świeszczyn.
Miejscowość odnotowały także archiwa kościelne. W 1429 kmiecie z Owczychgłów dawali plebanowi z Rogoźna opłatę zwaną meszne w życie i owsie tak, jak dawali je mieszkańcy Gościejewa. W 1448 biskup poznański Andrzej Bniński erygował kustodię i 4 nowe kanonikaty w kolegiacie NMP koło katedry poznańskiej. Do uposażenia kustodii należały m. in. wiardunki dziesiętne z Owczychgłów i z Garbatki. W 1557 wiardunki dziesiętne z Owczychgłów wynosiły po 6 groszy z każdego łanu należały do uposażenia opisanej kustodii.
MIejscowość odnotowały także zapisy podatkowe z XV-XVI wieku. W latach 1471 i 1475 odnotowano, ze wieś Owczegłowy nie zapłaciła poradlnego. W latach 1508-1580 odnotowano pobór: w 1508 od 6 łanów. W 1563 miał miejsce pobór od 11 łanów kmiecych i jednego łana sołeckiego. W 1580 podatek od 6 łanów we wsi zapłacił tenutariusz rogoziński Krzysztof Sokołowski.
W 1500 w podziale starostwa rogozińskiego pomiędzy dwóch braci tenutariuszy wieś Owczegłowy przypada w dziale majątkowym Mikołajowi Kretkowskiemu kasztelanowi brzesko-kujawskiemu.