W 1670 r. nad Zatokę Hudsona wyruszyły dwa statki Wivenhoe i Prince Reppert. Po przybyciu na miejsce zawarto dalsze porozumienia z Indianami i rozpoczęto tworzenie sieci fortów oraz faktorii wzdłuż wybrzeży. Wkrótce uruchomiono też regularne połączenia okrętowe z Anglią. W ciągu pierwszych 12 lat działalności kapitał zainwestowany w spółkę przyniósł olbrzymi 200% zysk.
thumb|center|545px|Zasięg terytorialny Kompanii Zatoki Hudsona czerwone obszary – zasięg wpływów kompanii w pierwszych latach działalności czerwona linia – granice zasięgu kompanii do 1821 (Ziemia Ruperta) fioletowa linia – granice zasięgu kompanii po połączeniu się z Kompanią Północno-Zachodnią
Nie wszystko jednak potoczyło się tak, jak planowano. Zniechęceni ostrożną polityką angielską, współtwórcy kompanii Médard Chouart Des Groseilliers i Pierre-Esprit Radisson odłączyli się od niej tworząc w 1682 r. konkurencyjne przedsiębiorstwo La Compagnie du Nord, oddając się jednocześnie pod opiekę króla Francji. Wkrótce działalność łowiecka i handlowa obu kompanii weszła w okres zaciekłej rywalizacji, która nieomal doprowadziła do upadku brytyjskiej korporacji. W pierwszej fazie konflikt odbywał się na płaszczyźnie czysto handlowej, wkrótce jednak przeszedł do fazy zbrojnej. Konflikt na północy był także echem wojny Ligi Augsburskiej. W 1686 r.