w 1991 uzyskał stopień doktora habilitowanego, w 1992 został mianowany profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Medycyny Sportowej AWF. W 2001 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. Od 2002 kierował Katedrą Medycyny Sportu i Fizykoterapii poznańskiej AWF. W latach 1992–1996 pełnił funkcję prorektora ds. studenckich, następnie w latach 1996–2002 był rektorem AWF. Od 1999 do 2002 przewodniczył Kolegium Rektorów Miasta Poznania. W 2008 ponownie objął stanowisko rektora poznańskiej AWF, które zajmował przez dwie kadencje do 2016.

W latach 1974–2000 był lekarzem kadry narodowej Polski w hokeju na trawie. Od 1976 był członkiem zarządu, następnie wiceprezesem, a w latach 1991–2001 prezesem Polskiego Związku Hokeja na Trawie (w 2001 otrzymał tytuł honorowego prezesa). Wchodził także w skład rady Międzynarodowej Federacji Hokeja na Trawie (1994–2002) oraz rady Międzynarodowej Federacji Hokeja oraz komitetu wykonawczego Europejskiej Federacji Hokeja na Trawie 2007–2013).