Rodzina ta została wymieniona jako właściciele tej wsi również w roku 1856. Na przełomie lat 50. i 60. XIX w. dzierżawcą miejscowości został Max Reichel, który w 1885 był już jej właścicielem. W Paparzynie istniała też gorzelnia, hodowano bydło i owce. We wsi znajdowała się leśniczówka Waldhof, obejmująca ok. 200 ha.
Funkcjonowała także w tym czasie we wsi niewielka szkoła. Według spisu zabytku z 1968 miała zostać wybudowana w stylu klasycystycznym i około połowy XIX wieku przejść remont. Był to budynek podpiwniczony, posiadający 6 pomieszczeń, 6 ha (głównie były to obszary pod sady oraz różnego typu upawy), a także, w przybliżeniu, 153 m2 powierzchni urzytkowej. Po wojnie zmieniło się jego przeznaczenie i stał się domem mieszkalnym (4 izby mieszkalne i 2 pokoje o innym przeznaczeniu), którego, w latach 60. XX w., właścicielką była Bronisława FurgałSzkoła, ob. dom nr 18 - Paparzyn, [dostęp: 14.07.2025]. Z czasem budynek został rozebrany.