W latach 1403–1583 jako właściciele we wsi notowani są Bojanowscy. W 1403 Małgorzata Bojanowska żona Guntera Pradla toczyła spór z Piotrem Siberlichem o wieś Parsko przedstawiając przed sądem dokument swojej oprawy, który uznał jej prawa do Parska i Spławia. W 1474 właścicielem folwarku zwanego Parsko był Andrzej Bojanowski burgrabia starościński w Kościanie. W 1501 bracia Wojciech i Mikołaj Bojanowscy podzielili swoje dobra odziedziczone po ojcu Andrzeju Bojanowskim w Bojanowie, Parsku, Spławiu oraz w Żydowie. W 1502 bracia ci dali siostrze Annie Bojanowskiej równy dział w dobrach odziedziczonych po ojcu, tj. w Spławiu, Żydowie, Parsku oraz w Bojanowie. W 1510 Jan Bojanowski zapisał żonie Katarzynie córce Jana Ćmachowskiego po 200 grzywien posagu oraz wiana na połowie swych części dziedzicznych we wsiach Bojanowo, Spławie, Żydowo i Parsko. W tym roku Jan wyznaczył także Macieja i Bartłomieja z Pawłowic (koło Rydzyny) oraz swoją drugą żonę Małgorzatę opiekunami swoich dzieci Andrzeja, Małgorzaty, Stanisława i Jana, a także dóbr w Bojanowie, Spławiu, Żydowie i w Parsku.