Uczestnicy ruchu wahali się, czy kandydować w kolejnych wyborach do Sejmu, ale zostali przekonani przez kardynała Wyszyńskiego, który wskazywał na prawo do reprezentacji katolików na forum publicznym oraz konieczność dawania świadectwa, zachęcając jednocześnie do aktywniejszego działania.
1969–1972 W wyborach do Sejmu V kadencji (1969) posłami zostali Stanisław Stomma (przewodniczący koła), Konstanty Łubieński, Tadeusz Mazowiecki, Janusz Zabłocki i Tadeusz Myślik, który zastąpił Jerzego Zawieyskiego. Na kandydowanie tego ostatniego nie zgodziły się władze PZPR. Wybory odbyły się 1 czerwca 1969, Zawieyski zmarł 19 czerwca tego samego roku. Po przejęciu władzy przez Edwarda Gierka wzmocniła się pozycja J. Zabłockiego i K. Łubieńskiego. Ten ostatni został wiceprzewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. J. Zabłocki nawiązał kontakt z ekipą E. Gierka, razem ze współpracownikami z ODiSS poszukując szansy na odtworzenie w Polsce partii chadeckiej. W tym celu był gotów współpracować z PZPR w ramach Frontu Jedności Narodu, rad narodowych, Centralnej Rady Związków Zawodowych. Równocześnie proponował stworzenie komisji konsultacyjnej przy kole „Znak”, w celu integracji ruchu.