thumb|right|350x350px|Automat perkusyjny Yamaha RY-30 Automat perkusyjny – elektrofon elektroniczny, połączenie sekwencera i syntezatora, mające zastąpić perkusistę i jego instrumentarium.
Pierwsze automaty perkusyjne nazywano maszynami rytmicznymi (ang. rhythm machine), gdyż odtwarzały one jedynie zaprogramowane na stałe rytmy, takie jak rock, tango, mambo itp. Pierwszy taki instrument został zbudowany w latach 1930–1932 przez Lwa Teremina; mógł on odtwarzać 16 różnych rytmów. W 1947 Kalifornijczyk Harry Chamberlin zbudował automat bazujący na pętli taśmy zwany „Chamberlin Rhythmate”. W 1963 Raymond Scott zbudował automat perkusyjny zwany „Bandito the Bongo Artist”. Około 1980 roku na rynku pojawiły się programowalne automaty perkusyjne, pozwalające muzykom na tworzenie dowolnych rytmów. Jednym z najwcześniejszych i najpopularniejszych tego typu instrumentów był Roland TR-808, a charakterystyczne dla niego brzmienia wrosły na stałe w muzykę pop, hip-hop oraz phonk. Wczesne automaty, jak te z serii TR (od ang. transistor rhythm), stosowały technikę synchronizacji znaną jako DIN-synch lub synch-24.