W 1454 po wybuchu wojny trzynastoletniej toczonej pomiędzy państwem zakonu krzyżackiego a Koroną Królestwa Polskiego miejscowość zajęta została przez wojska koronne. W 1466 na mocy traktatu toruńskiego podpisanego po zakończonej wojnie trzynastoletniej miejscowość została włączona do Korony Królestwa Polskiego W 1520 król polski Zygmunt I Stary nadał miastu Toruniowi wsie Pędzewo oraz inne za odstąpienie zamku w Świeciu. W latach 1570-1571 wieś była własnością miasta Torunia zamieszkiwaną przez dwóch zagrodników.

Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała ziemia chełmińska znalazła się w zaborze pruskim.

W latach 1954–1959 wieś była siedzibą gromady Pędzewo, po jej zniesieniu w gromadzie Górsk, w 1972 znowu została siedzibą gromady Pędzewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

We wsi był przystanek kolejowy Pędzewo.

Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 597 mieszkańców. Jest trzynastą co do wielkości miejscowością gminy Zławieś Wielka.

Zabytki W miejscowości znajduje się poewangelicki kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz dawny cmentarz ewangelicki z 2. połowy XIX w..

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Pędzewo