Pilaszkowice Drugie – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Rybczewice. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 837 na lewym brzegi Giełczewki (dopływ Wieprza).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Rybczewice. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 283 mieszkańców.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława w Sobieskiej Woli.

Historia Pilaszkowice dawniej Pielaszkowice – obecnie Pilaszkowice Pierwsze i Pilaszkowice Drugie. Wieś notowana od XIV wieku. W roku 1359 nazywana „Pielaskowicze”, 1414 – „Pyelasscouicz”, 1416 – „Pellescouicze”, „Pellasscouicze”.

Wieś była własnością królewską od czasu kiedy na starych rolach i lasach zwanych Pilaszkowice lokowano nową wieś na prawie magdeburskim. Lokacji dokonał zgodnie z wolą Władysława Jagiełły szlachetny Piotr z Dominowa w roku 1425. W wieku XVI wieś jest tenutą królewską. W 1519 roku tenutariuszem był Andrzej Rzeszowski, w roku 1522 tenutę obejmował Marcjan Chełmski, syn Mikołaja, dworzanin królewski.