Dwie karczmy z rolami płaciły po 1 1/2, grzywny czynszu.
Szczegółowe wyliczenie posług i powinności ciążących na ludności wsi podaje Liber Beneficiorum Długosza w t.I, s.629.
W rejestrze poborowym z 1508 r. Piórków zaliczony jest do rzędu miast wraz z Łagowem, jest to zapewne pomyłka, gdyż w rejestrze z 1578 r. spotykamy wieś „Pierków”, w parafii Łagów, własność biskupa krakowskiego (mylnie, zamiast kujawskiego), mającą 5 łanów i 5 osadników (Pawiński, Kod. Małop. s.189 i s.464).
W wieku XIX Piórków opisany jest jako wieś i folwark, w powiecie opatowskim, gminie Piórków, parafia Łagów, odległy od Opatowa 17 wiorst, posiada urząd gminny, W roku 1882 było tu 135 domów, 799 mieszkańców, 619 mórg ziemi dworskiej i 1394 mórg włościańskiej Obszar folwarczny stanowi majorat rządowy.
W 1827 r. było tu 51 domów 469 mieszkańców.
Piórków gmina należy do sądu gminnego okręgu III w Łagowie, gdzie jest i stacja poczt., ma 2735 mieszkańców i 7535 mórg obszaru, w tem 2335'mr. ziemi dworskiej. W skład gminy wchodzą: Dębiany, Łazy, Piotrów, Piórków i Nieskurzów.
W drugiej połowie XVIII wieku, na życzenie biskupa kujawskiego, dyrektor fabryk żelaznych w dobrach biskupich krakowskich Szobert, zbudował tu wielki piec, obecnie nieistniejący.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Piórków.