Ekologia i zoogeografia Habitat Stawonogi te żyją w glebie, mchu, ściółce leśnej, próchnie, pod kamieniami i pniakami, pod korą starych drzew oraz w zwierzęcych norach. Preferują gleby wilgotne, organiczne, które nie mogą być zbyt kwaśne. Pierwogonki zwykle występują w górnej mierzącej 10 cm warstwie podłoża, ale bywają znajdywane na głębokości 25 cm, a rekordowo na 50 cm. W zależności od głębokości występowania można w klimacie o zmiennych porach roku wyróżnić dwie grupy gatunków: te bytujące wyżej posiadają jedno pokolenie rocznie, podczas gdy zajmujące głębsze warstwy mają ich więcej. Często związane są z korzeniami roślin. Unikają środowisk skrajnie wilgotnych i uprawnych.
Zagęszczenie Gęstość ich występowania wynosi zwykle między 1000 a 7000 osobników na m², przy czym Janetschek podaje dla europejskich lasów od 2200 do 18 000 os./m². Stumpp podaje dla niemieckich świerczyn wartości od 235 do 15 633 os./m². Rekordową odnotowaną gęstość podano z wiatrołomów świerkowych południowych Niemiec, a wynosiła ona 91 400 osobników na m². Janetschek uzyskał jeszcze większą liczbę, ekstrapolując wyniki Rawa z 1956Raw, F. (1956): The abundance and distribution of Protura in grassland.