Folwark W Piskorowicach funkcjonował wysoko rozwinięty folwark, którego ostatnim właścicielem od około 1906 roku był Andrzej Szczekot. Folwark oddalony był od głównej drogi przebiegającej przez wieś, a prowadziła do niego długa aleja obsadzona drzewami akacjowymi. Ośrodek folwarku otoczony był pokaźnym parkiem obsadzonym wiekowymi drzewami – lipami, jesionami i brzostami. Nieopodal ośrodka usytuowany był sad. Rosły w nim jabłonie, grusze, wiśnie, orzechy włoskie, porzeczki. W folwarku znajdowały się również stawy rybne. Osie widokowe zespołu ogrodowo-parkowego Folwarku w Piskorowicach przebiegały wzdłuż „Błękitnej wstęgi Sanu” Ziemie należące do folwarku liczyły około 200 hektarów. Andrzej Szczekot na potrzeby parafii rzymskokatolickiej przekazał plac oraz materiał na budowę kościoła. W folwarku Andrzeja Szczekota wdrażane były nowe odmiany zbóż i roślin. Innowacyjność i progres w uprawach przynosił korzyść nie tylko gospodarstwu, ale także okolicznym chłopom, którzy dzięki temu uzyskiwali większe plony ze swoich pól. Zboże młócone było lokomobilą parową lub kieratem. Zboże przechowywane było w spichlerzu, który stoi po dziś dzień. Folwark na swoje potrzeby posiadał również młyn napędzany silnikiem na ropę.