Purytanie wyeliminowali użytkowanie instrumentów muzycznych w nabożeństwach, z różnych teologicznych i praktycznych powodów, powołując się przy tym na poglądy niektórych z wczesnych Ojców Kościoła.
Innym ważnym wyróżnikiem było nastawienie purytanów do relacji państwo-kościół. Byli przeciwni anglikańskiej idei zwierzchnictwa monarchy nad kościołem (erastianizm), i – podążając za Kalwinem – utrzymywali że jedyną Głową Kościoła w niebie i na ziemi jest Chrystus (a nie papież ani monarcha).
Inne główne postulaty to: indywidualne studiowanie Pisma Świętego edukacja mas (po to aby umożliwić im samodzielne czytanie Biblii) kapłaństwo wszystkich wierzących prostota liturgii wiara w obowiązywanie starotestamentowego szabatu, zmienionego jednakże z soboty na niedzielę odrzucenie (w większości przypadków) rozbudowanej hierarchii kościelnej na rzecz prezbiterianizmu lub kongregacjonalizmu. Purytanie propagowali surowy tryb życia, oparty głównie na pracy, modlitwie i samodzielnym studiowaniu Biblii.