Płouszowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Jastków.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Jastków. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 269 mieszkańców.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Jastkowie lub do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tomaszowicach.

Historia Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1887 Płouszowice w wieku XV stanowiły własność Piotra Firleja sędziego ziemskiego lubelskiego. U Jana Długosza wymienione są jako: Plonyschowycze – miejsce, gdzie „chowano”, czyli oprawiano plony. W wieku XVI występuje nazwa Plowuszewice.

Jeszcze przed II w. ś. wieś miała nazwę Płonszowice. Źródła podają, że w 1878 roku Płouszowice zakupili baptyści z Zezulina i zasiedlili niemieckimi kolonistami. Dwór przeszedł również w ręce niemieckiego właściciela, z którym wiąże się legenda o straszącym duchu miejscowego chłopa zmasakrowanego przez porywczego dziedzica. Do faktu sprowadzenia niemieckich kolonistów z okolic Płouszowic sięgał Bolesław Prus pisząc „Placówkę”.