na Płóczki Dolne.
Historia Płóczki Dolne znane są od roku 1217. Wieś należała między innymi do rodu Raussendorf i do Lwówka Śląskiego. W latach: 1462, 1464 oraz 1521 wieś była niszczona przez fale powodziowe na Płóczce. W XVI wieku działała karczma sądowa, a później też szynk. Już w 1578 r. we wsi była gorzelnia. 9 października 1672 dziewiętnastoletni owczarz z Płóczek Eliasz Förster został ścięty za sodomię z pięcioma owcami. Owce te zostały spalone.
W 1726 r. obciążenia podatkowe chłopów z Płóczek Dolnych wynosiły 2114 talarów, gdy w tym samym czasie pobliskie kolonie płaciły: Stępnica 36 talarów, a Dolny i Górny Pirszyn po 54 talary. W 1765 r. majątek miejski oszacowano na jedynie 608 talarów. W Płóczkach Dolnych mieszkało wtedy czterech kmieci, 5 zagrodników i 26 chałupnikow. W 1786 r. wieś liczyła 4 kmieci, 11 zagrodników i 16 chałupników. W 1825 r. we wsi stało 31 domów oraz szkoła ewangelicka z nauczycielem i pomocnikiem nauczyciela. Pomocnik obsługiwał także szkołę w Mojeszu. Do szkoły w Płóczkach Dolnych uczęszczały także dzieci z pobliskich kolonii. Wśród mieszkańców było 3 stolarzy. W 1840 r. we wsi stały 33 domy. W kamieniołomie należącym do białoskórnika lwóweckiego Langego pozyskiwano 300 cetnarów wapienia rocznie. We wsi prowadziły działalność 2 gospody, 3 rzemieślników i 2 handlarzy.