Wieś była własnością królów polskich leżącą w tenucie starostwa babimojskiego. W 1440 w imieniu króla Władysława II Jagiełły tenutariuszem babimojskim oraz zarządcą przynależących do nich wsi był Dobrogost Koleński. W 1462 funkcję tę pełnił Stanisław Zbąski. W latach 1489–1528 dobra królewskie Babimost, w tym wsie Podmokłe Wielkie oraz Podmokle Małe, stały się przedmiotem podziałów rodzinnych oraz sporów szlacheckiego rodu Zbąskich ze Zbąszynia.
W 1527 król Zygmunt II August zezwolił Michałowi Bielawskiemu wykupić wójtostwo we wsi Podmokłe Wielkie z rąk szlachcica Grzegorza. W 1533 Michał Bielawski zapisał swojej żonie Barbarze Czackiej córce Jana herbu Świnka po 50 złotych posagu i wiana na sołectwie we wsi Podmokle Wielkie. W 1550 król Polski Zygmunt potwierdził ważność dokumentu braci Zbąskich z 1528 tenutariuszowi Janowi Potockiemu. W latach 1552–63 imiennie odnotowano sołtysa wsi Marcina Pożarowskiego, któremu król Zygmunt August potwierdził w 1552 dożywotnie posiadanie sołectwa we wsi Podmokłe Wielkie. W 1561 król ten zezwolił mu na sprzedaż sołectwa ale Pożarowski był sołtysem do 1563 kiedy jeszcze zapłacił pobór z 2 łanów. W 1563 sprzedał on „sołectwo sive wójtostwo” we wsi Podmokłe Wielkie za 212 grzywien następującemu po nim sołtysowi - Wojciechowi Dziembowskiemu.