W 1466 biskup poznański Andrzej Bniński dał szlachcicowi Januszowi z Gnojna swojemu pokojowcowi dwa łany sołectwa w Podrzewiu, swojej wsi w kluczu bukowskim, oraz pozostałości ról, czyli kąty, które dotychczas uprawiali kmiecie. Zastrzegł sobie jednak prawo wykupu sołectwa za 20 grzywien szer. półgroszy na rzecz stołu biskupiego. Sołtys otrzymywał 1/3 opłat sądowych i zobowiązany był do służby konno dla biskupstwa. W 1475 opatrzny Jan sołtys z Podrzewia okazał przed sądem dwa przywileje wystawione dla różnych osób na sołectwo we wsi Podrzewie należącej do biskupa poznańskiego w kluczu bukowskim. Niegdyś było ono podzielone, a według dokumentu zostało przez Jana wykupione i połączone. Biskup poznański na prośbę Jana wystawił nowy przywilej. Według niego sołectwo obejmowało 4 łany wolne oraz pozostałości ról, czyli kąty, karczmę, jatki rzeźnicką, piekarską i szewską, 1/3 opłat sądowych, prawo do polowania na zające i inną drobną zwierzynę. Sołtys mógł zbudować wiatrak oraz wypasać stado owiec przy pomocy własnego pasterza, niezależnie od kmieci. Sołtys zobowiązany był do służby konno, tak jak inni sołtysi z klucza Buk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Podrzewie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.