był współzałożycielem „Komitetu dla Spraw Spiża i Orawy” („Komitetu Głównego dla Spraw Ludności Polskiej na Spiżu i Orawie”), uczestnikiem delegacji orawskiej na „Dzień Spiża i Orawy” w Zakopanem. W 1919 r. współpracownik Komitetu Obrony Spisza, Orawy, Czadeckiego i Podhala w Nowym Targu. W maju 1919 r. aresztowany przez okupacyjne władze czechosłowackie i więziony w obozie dla internowanych. 4 lipca 2020 r. upamiętniony tabliczką na Murze Orawskich Ojców Niepodległości w Lipnicy Wielkiej. Jego imię nosi jedna z ulic w Jabłonce.
W Podwilku urodził się i zmarł Aleksander Matonóg (Matonog) (ur. w 1886 r., zm. 6 kwietnia 1918 r.) – „pierwszy apostoł naszej polskości” na Orawie (ks. F. Machay); od ok. 1908 r. terenowy współpracownik Jana Bednarskiego, utrzymujący też kontakty z Julianem Teisseyre. Wraz z Eugeniuszem Sterculą starał się o to żeby polskiej ludności na Orawie przyznano takie same prawa, jakie miały inne mniejszości narodowe na terenie Węgier, tj. prawo do używania języka polskiego w kościele, szkołach i urzędach najniższego szczebla. Był jedną z trzech osób (obok Adorjána Divéky’ego i Eugeniusza Sterculi) dzięki którym w 1910 r. ludność polska na części Górnej Orawy ponownie została ujęta w spisie ludności, jako Polacy, a nie Słowacy (w 14 polskich wsiach powiatu trzciańskiego 96,1% ludności określiło się Polakami).