thumb|300px|Podbój imperium perskiego przez Aleksandra Wielkiego (334–323 p.n.e.) Wojny diadochów – konflikty zbrojne pomiędzy wodzami Aleksandra Wielkiego toczone po jego śmierci o panowanie nad stworzonym przez niego imperium. Toczyły się z przerwami w latach 321–281 p.n.e. Wodzów tych nazywano diadochami (z gr. διάδοχοι diadochoi, następcy). Tylko dwóch z nich chciało w pełni zachować imperium Aleksandra, natomiast inni pragnęli stworzyć własne, niezależne państwa.
Władcy stoczyli między sobą kilka wojen (zwykle wyróżnia się pięć lub sześć). W 301 roku p.n.e. doszło do decydującej rozgrywki pod Ipsos, po której ostatecznie załamała się dominacja Antygonidów, jednak przez jeszcze kilkanaście lat diadochowie walczyli między sobą o poszczególne części imperium Aleksandra.
Sytuacja po śmierci Aleksandra III Wielkiego 10 czerwca 323 roku p.n.e. zmarł w Babilonie Aleksander Macedoński. Nie wskazał następcy mogącego przejąć jego dziedzictwo. Następnego dnia po śmierci króla zwołano w Babilonie naradę najbliższych jego przyjaciół i wodzów.