O wiele lepiej niż Perdikkasowi powodziło się Eumenesowi – w bitwie pokonał Kraterosa, który przypłacił przegraną życiem. Zwycięstwo to dało mu panowanie nad znacznymi obszarami Azji Mniejszej, jednak z czasem, wobec śmierci Perdikkasa, jego pozycja stawała się coraz gorsza – jako Grek nie mógł liczyć na poparcie armii macedońskiej. Dodatkowo śmierć Kraterosa, jednego z najpopularniejszych wodzów Aleksandra, naraziła go na nienawiść Macedończyków. Na spotkaniu w Triparadejsos (321 p.n.e.) członkowie koalicji dokonali ponownego podziału stanowisk: Antypaterowi przypadła opieka nad królami oraz kierownicze stanowisko Antygon Jednooki otrzymał tytuł „stratega Azji”. Miał on zająć się także wykonaniem wyroku śmierci na Eumenesie z Kardii – na śmierć skazało go zgromadzenie wojska macedońskiego. Seleukos (jeden z zabójców Perdikkasa) otrzymał w nagrodę satrapię Babilonii dokonano zmian na stanowiskach satrapów.