W 1305 Henryk III głogowski książę śląski i wielkopolski zatwierdził nabycie wsi Starkowo i Poladowo przez klasztor wieleński oraz nadał nabytym dobrom immunitet sądowy i ekonomiczny. Kolejna wzmianka pochodzi ze źródeł kościelnych. W 1358 opat wieleński oświadczył, że dzisięciny z pewnych wsi klasztornych, m.in. z Poladowa, należą do biskupa poznańskiego. W 1370 Poladowo wymienione zostało w królewskim zatwierdzeniu dóbr klasztoru wystawionym przez kancelarię króla polskiego Ludwika Węgierskiego.
Wieś odnotowano również w historycznych rejestrach podatkowych. W 1510 wieś należała do opata przemęckiego i miała 3 i 3/4 łana oraz 9 prętów osiadłych, 3 łany były opuszczone, a dwaj sołtysi uprawiali po 3 kwarty roli. W 1563 pobór miał miejsce od 4 i 3/4 łana, 2 łanów sołeckich. W 1564 Poladowo miało 5 łanów. W 1571 pobrano podatki od 3 i 3/4 łana oraz od dwóch łanów sołeckich.