W 1783 roku założono na terenie dóbr lubaczowskich dziewięć kolonii, w 1785 powstała dziesiąta, czyli Deutschbach, gdzie przybyło 18 rodzin (83 osoby), głównie wyznawców kalwinizmu. Koloniści byli zwalniani z opłat oraz otrzymywali za darmo materiały na budowę domów. Według planów cesarza, kolonie miały być pod każdym względem wzorem dla ludności tubylczej. Miały inspirować rozwiązaniami miejscowych, harmonijnym układem przestrzennym, estetyką, funkcjonalnością i solidnością zabudowań gospodarczych i mieszkalnych, nowatorskimi rozwiązaniami infrastruktury drogowej, sanitarnej oraz melioracyjnej. Dzięki mapom katastralnym z połowy XIX wieku, można dojrzeć takie rozwiązania zastosowane w Deutschbach. Domy były murowane z kamienia, od południa sady i ogrody, od północy zabudowania gospodarcze i pola uprawne. Koloniści przywieźli ze sobą też nowe narzędzia rolnicze i nowoczesne sposoby uprawiania roli.