Dziesięcina ze wsi oddawana była biskupstwu płockiemu. Wieś była zorganizowana, podobnie jak pobliska Lipa albo Małowidz, na prawie niemieckim, które było korzystniejsze gospodarczo od prawa polskiego. W 1567 we wsi mieszkało 2 kołodziejów.

Od 1567 Połoń została włączona do starostwa niegrodowego w Przasnyszu. W 1605 król Zygmunt III Waza, borykając się z trudnościami finansowymi, wyłączył wsie Połoń i Małowidz ze starostwa i oddał je w dzierżawę Szymonowi Dzikowskiemu jako dzierżawa Małowidz. Dzikowski przekazał dzierżawę Jakubowi Goraszewskiemu, a ten w 1608 dworzaninowi królewskiemu Janowi Przeradowskiemu. Ponieważ nadal Połoń była królewszczyzną, w 1617 przeprowadzono lustrację wsi. Ani powierzchnia wsi, ani obciążenia kmieci nie zmieniły się, jednak chłopi uprawiali tylko 9 włók ziemi. Pozostałe 7,5 włóki leżało odłogiem. W 1633 dzierżawa małowidzka stała się własnością rodziny Krasińskich. Została przyłączona do wójtostwa w Przasnyszu, które już wcześniej należało do Krasińskich.

W lustracji dóbr królewskich z 1661 czytamy, że z kmiecych włók tylko 2 były uprawiane. Z nich kmiecie płacili czynsz. Na zubożenie wioski wpływ miał potop szwedzki.