W 1418 Tomisława Moraczewska dała wwiązanie Janowi Rydzyńskiemu i Maciejowi plebanowi z Rydzyny w 3,5 łana zwanego Pomykowem leżące we wsi Moraczewo Małe. W 1428 Marcin Rui z Ponieca toczył spór sądowy z Małgorzatą mieszczką z Góry na Śląsku o połowę łana zwanego Poniec w Moraczewie Małym. Zastępowała ona w tym procesie Wawrzyńca Mykenberga z Moraczewa. W latach 1471–1519 część majętności pomykowskich była w posiadaniu Korzboków z Zawady oraz Wawrzyńca Golińskiego i jego córki. W 1471 Mikołaj Korzbok zapisał Annie, żonie swojego syna Jana, po 100 grzywien posagu oraz wiana na połowie Pomykowa.
W 1482 Wawrzyniec Diak z Goliny dał Janowi Zawadzkiemu z Zawady koło Ponieca 1/3 Goliny oraz 50 złotych węgierskich, a w zamian otrzymał Pomykowo zapisując swojej żonie Dzierżce po 100 złotych węgierskich posagu i wiana na wsi. W 1485 Wawrzyniec Diak z Goliny] użył nazwiska Pomykowski utworzonego od nazwy wsi. W 1498 majątek dziedziczy Elżbieta córka zmarłego Wawrzyńca Pomykowskiego, która w 1519 sprzedaje wieś Benedyktowi Miaskowskiemu za 600 grzywien.