Ponin ((pol. hist. „Punino”) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku. W dokumencie z 1387 odnotowano odmiejscowe nazwisko „Punynski”. W 1426 miejscowość wymieniono jako „Punyno”, w 1427 „Punino”, a w 1450 „Ponino”.
Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do rodu Punińskich herbu Ćwiek (od 1517 herbu Łodzia), którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. W 1450 wieku leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1563 należała do parafii Kościan.
Pierwszy zachowany zapis historyczny o wsi pochodzi z 1387 kiedy w dokumencie odnotowano świadków: Jana Punińskiego oraz wójta kościańskiego Zygfryda. W 1418 odnotowano transakcję nabycia sołectwa ponińskiego. Piecz oraz Stefan z Ponina sprzedali je za 3 grzywny Andrkowi kmieciowi z Czacza. Sołectwo obejmowało 2 łany, a nabywca miał prawo trzymać 200 owiec oraz otrzymywać 1/3 opłat sądowych. Jeden łan sołectwa był wolny od opłat, a z drugiego miał płacić jedną kopę groszy oraz dawać jednego cielaka na Wielkanoc oraz jednego zająca na Boże Narodzenie.