W 1510 starosta nakielski Jan z Danaborza zapłacił z Popówka czynsz w wysokości dwóch kop groszy oraz 2 grzywny kolegiacie w Szamotułach.
W 1520 wsie po Janie odziedziczyli jego synowie starosta nakielski Andrzej oraz jego brat Krzysztof z Danaborza, którzy sprzedali je z zastrzeżeniem prawa odkupu swemu szwagrowi Michałowi Białośliwskiemu za 900 złotych węgierskich. W 1527 Andrzej z Danaborza sprzedał Maciejowi Tuczyńskiemu za 1200 złotych z zastrzeżeniem prawa odkupu wsie Gąsawy, Popówko, Jaryszewo, Piotrkowo, Sycyn, połowę miasta Stobnica, Hamer, młyn o dwóch kołach wodnych oraz połowy wsi Brączewo, Podlesie, i Bądlino przyległe do Stobnicy.
W latach 1531-1532 kasztelan łęczycki, starosta nakielski oraz tucholski Jan z Kościelca, który był opiekunem małoletniej Gertrudy córki Andrzeja z Danaborza, wezwał, aby Maciej Tuczyński po otrzymaniu 1200 zł ustąpił z dóbr Gąsawy, Sycyn, Popówko, Jaryszewo, Piotrkowo, połowy Stobnicy oraz Podlesia. Maciej Tuczyński skwitował odbiór tej sumy i ustępił ze wspomnianych dóbr na rzecz Jana z Kościelca. W 1531 Jan sprzedał z zastrzeżeniem prawa wykupu wspomniane dobra, w tym m.in. Popówko, Januszowi Latalskiemu kasztelanowi gnieźnieńskiemu oraz staroście inowrocławskiemu, który wyłożył 4000 złotych na spłatę długów ciążących na dobrach Gertrudy.