W 1717 w Porbadach z 24 włók ziemi zaledwie w połowie obsiana była zbożami jarymi. Ziemię zaliczono do piątej klasy jakości. W dokumentach zaznaczono, że wieś położona jest w okolicach bardzo zabagnionych i zakrzaczonych. W 1770 roku czynsz wynosił łącznie 204 floreny, 17 gęsi i 34 kury. Zobowiązani byli także do pracy szarwarkowej w wymiarze trzech dni w roku od każdej włóki. Zanotowano również, że znajdująca się w Porbadach karczma jest pusta. W 1782 r. we wsi było 19 mieszkańców. Trzy włóki należały do sołtysa, cztery znajdowały się w posiadaniu wolnego pruskiego o nazwisku Biernat, 17 włók uprawiali chłopi czynszowi.
Dekretem uwłaszczeniowym z 27 lipca 1808 roku ziemia uprawiana przez dotychczasowych chłopów czynszowych stała się ich własnością. Według spisu z 1820 r. w Porbadach było 16 zagród, zamieszkanych przez 86 osób. W 1846 r. we wsi mieszkały 133 osoby. Według spisu lustracyjnego z 1861 roku w Porbadach mieszkały 162 osoby, z których 152 posługiwały się językiem polskim, 161 było wyznania katolickiego. W 1871 r. we wsi było 170 mieszkańców, a w 1895 - 176.
W 1925 r. we wsi mieszkało 164 osoby. W 1939 r. w Porbadach mieszkało 139 osób.
W pierwszej dekadzie XXI w. wieś miała 134 mieszkańców.