W 1815 w Pościeniu, którego nazwę z rękopisu Aleksander Kociszewski odczytał jako Puszczenie, w 32 domach mieszkało 177 osób. Ta wieś kurpiowska była częścią ekonomii Przasnysz. W 1827 we wsi Pościenie, która należała do parafii Chorzele, województwa płockiego oraz obwodu i powiatu przasnyskiego, było 35 domów, w których mieszkało 181 osób. W 1881 we wsi mieszkało 271, zaś w 1889 – 296 osób. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich z 1887 notuje wieś Poścień należącą do gminy Zaręby i parafii Chorzele z 39 domami i 271 mieszkańcami. Wieś obejmowała wówczas 789 morgów ziemi użytkowej oraz 616 morgów nieużytków.
Od 1919 wieś należała do powiatu przasnyskiego w województwie warszawskim. W 1933 w obrębie gmin wprowadzono podział na gromady. Wieś Poścień tworzyła gromadę. Według spisu powszechnego z 1921 we wsi, należącej do gminy Zaręby, istniały 53 domy mieszkalne, w których mieszkały 264 osoby, wszyscy rzymscy katolicy i polskiej narodowości.
W 1929 działacze społeczni z Olszewki próbowali przeforsować plan zorganizowania nowej gminy. Miały do niej należeć: Olszewka z dotychczasowej gminy Jednorożec, Poścień, Rachujka, Łaz, Budki, Sosnówek, Ostrówek, Rawki i Brodowe Łąki z gminy Zaręby oraz Dąbrowa i Wola Błędowska z gminy Baranowo.