Miejscowość odnotowano w archiwalnych, historycznych wykazach podatkowych. W 1530 pobór od 5 łanów, a pozostałe były spalone. W 1563 miał miejsce pobór od 7,5 łana, karczmy dorocznej. W 1580 pobór od 4 łanów, 2 zagrodników, komornika. W 1581 pobór od 4 łanów. W latach 1603–1607 w Powodowie odnotowano 7 kmieci, a dziedzic uprawiał 3 łany opuszczone.
Wieś położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 78..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Powodowo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Powodowo należało do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiło część majątku Powodowo, który należał do Dziembowskiego. Według spisu urzędowego z 1837 roku Powodowo liczyło 161 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 20 dymów (domostw). Wzmiankowana była również kolonia Powodowo, gdzie w latach 40. XIX wieku w 3 domostwach mieszkało 26 osób.