W 1497 król polski Jan I Olbracht potwierdził, że Sędziwój Czarnkowski herbu Nałęcz wojewoda kaliski zapisał swojej żonie Katarzynie z Kretkowa 2000 złotych węgierskich na dobrach Czarnków oraz na robociznach (łac. „in laboribus”) w Gębicach i w Przybychowie. W 1506 Maciej Czarnkowski zapisał po 1000 złotych posagu oraz wiana żonie Katarzynie córce Piotra z Opalenicy na połowie dóbr należnych mu w podziale z bratem Sędziwojem, w tym m. in. na Przybychowie.

W 1555 synowie Macieja Stanisław i Wojciech Czarnkowski sprzedali z zastrzeżeniem prawa odkupu Stanisławowi i Andrzejowi Objezierskim swoje części w Przybychowie oraz w połowie Śmieszkowa za 1000 złotych. W 1558 kanonik katedry poznańskiej Stanisław Objezierski części wsi Przybychowo oraz Śmieszkowo, które otrzymał od brata Andrzeja, przekazał z zastrzeżeniem prawa odkupu Piotrowi Pogorzelskiemu. W 1556 Wojciech Sędziwój Czarnkowski, syn Sędziwoja, otrzymał w spadku m. in. części Przybychowa od brata Stanisława Sędziwoja. W 1557 Piotr Czarnkowski, syn Macieja, w podziałach majątku ze swoimi braćmi otrzymał m. in. części w Przybychowie.