Przyczyna Dolna – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Wschowa.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Dolnym Śląskiem oraz Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Po raz pierwszy wymieniana w łacińskojęzycznym dokumencie z 1345 jako Nowa Pricz, 1367 Novi Przyczyn, 1404 Przedczyn Infrerior, 1404 Przetszyn Inferior, 1404 Przedczin Inferior, 1514 alia Priczina, 1514 Inferior Priczina, 1566 Inferior Przecznia!, 1579 Priczina Minor, 1944 Nieder Pritschen.
Miejscowość leżała w ziemi wschowskiej i była własnością szlachecką potem monarszą, a potem znowu szlachecką oraz miasta Wschowa. Początkowo należała do Macieja z Pannewitz przedstawiciela rodziny rycerskiej wywodzącej się z Górnych Łużyc, która osiadła na Dolnym Śląsku. W 1345 król Polski Kazimierz Wielki nadał mieszczanom wschowskim część wsi Przyczyna Dolna, która obejmowała 50 łanów. W 1367 należała do powiatu wschowskiego Zjednoczonego Królestwa Polskiego.