thumb|Władysław Broniewski po aresztowaniu przez NKWD (1940) thumb|Poeta z żoną Wandą i ulubionym psem Łepkiem na tarasie domu przy ul. Dąbrowskiego 51 w Warszawie (1958) thumb|Władysław Broniewski z czytelnikami (ok. 1960) thumb|Dom poety przy ul. Dąbrowskiego 51 w Warszawie thumb|Pomnik Władysława Broniewskiego w Płocku thumb|Grób Władysława Broniewskiego i jego żony Wandy na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie mały|Tablica poświęcona Władysławowi Broniewskiemu przy ul. Broniewskiego 9E w Warszawie Władysław Kazimierz Broniewski herbu Lewart, ps. „Orlik” (ur. 17 grudnia 1897 w Płocku, zm. 10 lutego 1962 w Warszawie) – polski poeta i tłumacz literacki, autor liryki rewolucyjnej, patriotycznej, żołnierskiej i autobiograficznej, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1921) oraz Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1955). Był określany jako „najwybitniejszy reprezentant polskiej poezji rewolucyjnej, stanowiącej artystyczny wyraz walki politycznej proletariatu”.