W 1387 odnotowano „Przeprostyna”, 1396 „Przeprostina, Przeprostinø”, 1456 „Przeprosthynya, Pretprostynya”.
W okresie zaborów Słownik geograficzny Królestwa Polskiego odnotował miejscowość pod polską nazwą „Przeprostynia” oraz pod (niemiecką Brandorf.
Historia Okolice miejscowości były jednak zasiedlone wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. W wyniku badań archeologicznych znaleziono ślady osady datowane na 950-1050. Zidentyfikowano także ślady grodziska wklęsłego datowanego na 900-1050, które miało nietypowy kwadratowy kształt. Po północnej stronie niezachowanego grodziska odkryto slady palisady długości ok. 50 metrów i szerokości 9-17 metrów.
Miejscowość leżała przy historycznej granicy Wielkopolski i Dolnego Śląska. Historycznie należała do Polski, księstwa głogowskiego, a później także do Nowej Marchii. Wieś była początkowo własnością szlachecką, a przejściowo książęcą, własnością władców wielkopolskich, książąt głogowskich oraz królewską należącą do królów polskich. Od 1380 w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1456 znajdowała się powiecie kościańskim.