Został on pozwany w sądzie ze Zbąszynia, Przyprostynia i Jabłony przez Pawła Narama z Baranowa koło Mosiny oraz jego synów Bogusława i Narama o 27 grzywien tytułem poręczenia u Żydówki (łac „Judea”) za swego brata Szczepanka, niegdyś kasztelana łęczyckiego.
Od XV wieku właścicielami we wsi był wielkopolski ród magnacki Zbąskich herbu Nałęcz. W latach 1425-1440 jako właściciel we wsi odnotowany został sędzia poznański Abraham Zbąski. W 1430 toczył on spór sądowy z Mikołajem sołtysem w Przyprostyni oraz z Wyszakiem prawdopodobnie kmieciem. W 1456 syn Abrahama Stanisław Zbąski ze Zbąszynia zapisał żonie Małgorzacie po 1200 grzywien posagu oraz wiana na swoich dobrach, m. in. na Przyprostyni. W drugiej połowie XV wieku odnotowani zostali synowie Stanisława i Małgorzaty Zbąskich: w latach 1479-1489 Piotr, 1479-1489 Marcin i 1479-1515 Abraham Zbąscy bracia ze Zbąszynia. W 1479 zapisali Piotrowi altaryście w Zbąszyniu 8 grzywien czynszu rocznego od 100 grzywien sumy głównej na Przyprostyni i Pyrzynach. W 1489 Abraham Zbąski dał tymże Piotrowi i Marcinowi dobra stanowiące oprawę ich matki Małgorzaty, m. in. miasto Zbąszyń wraz z przedmieściem Przyprostynia, w zamian za miasto Kurowo (obecnie to Kurów w Małopolsce koło Lublina) wraz z okolicznymi wsiami.