W latach 1565–1569 jako właściciel we wsi notowany był Jan Osowski, syn Baltazara. W 1590 Stanisław Osowski sprzedał wieś Janowi Gajewskiemu z Błociszewa za 3400 złotych.
Wieś odnotowano również w historycznych rejestrach podatkowych. W 1510 wieś miała 7 łanów osiadłych oraz 0,5 łana opuszczonego, sołectwo miało 2 łany oraz karczmę. W 1530 miał miejsce pobór od 6 łanów. W 1563 pobrano podatki od 7 łanów, wiatraka dorocznego oraz karczmy. W 1566 pobór odbył się od 7 łanów, 2 zagrodników, karczmy, wiatraka dorocznego. W 1581 pobrano podatki od 6 łanów oraz 3 wiatraków.
W 1581 wieś Przysieka Polska położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 63..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Przysieka polska należała do wsi większych w ówczesnym powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Przysieka polska należała do okręgu kościańskiego tego powiatu i stanowiła część majątku Czacz, który należał wówczas do Marcelego Żółtowskiego.