Stan przedstawiony na mapie w ogólnych zarysach niewiele odbiega od sytuacji z okresu nowożytnego (XVI-XVIII w.). Według wizytacji książęcej z 1560 r. we wsi Pużyce było wówczas tylko 4 pełnorolnych gospodarzy, 2 zagrodników (którzy dysponowali jedynie ogrodami i utrzymywali się z pracy najemnej na miejscowym folwarku) oraz młynarz w Pużyckim Młynie. Kmiecie posiadali z reguły po jednym radle ziemi (ok. 35 ha), wyjątkowo półtora, od których musieli płacić po 1 marce, 10 szylingów i 2 kury czynszu. Wizytatorzy dokonali skrupulatnego spisu należącego do nich inwentarza żywego, z którego wynika, że we wszystkich gospodarstwach, poza zagrodniczymi (tylko drugi zagrodnik miał 2 krowy, 2 świnie i 3 kozy), było razem 35 koni (średnio 7 na gospodarstwo), 53 sztuk bydła (średnio 9), 62 świń (średnio 10), 22 owce (tylko u 2 gospodarzy), 31 kóz (w tym jeden kozioł, średnio 8) oraz 49 barci lub uli (w tym 39 współdzielonych, średnio 6).