Typ spektralny planetoidy – sposób klasyfikacji planetoid w zależności od widma ich powierzchni. Ich widmo zależy głównie od składu chemicznego ciała.
Najczęściej obserwowane są: Typ C – zbudowane głównie z węgla. Mają niebieskawe widmo. Stanowią ponad 75% wszystkich planetoid. Przykład: (90) Antiope. Typ S – zbudowane w większości ze związków krzemu z dodatkiem pierwiastków metalicznych. Względnie jasne, o czerwonawym widmie. Stanowią około 17% wszystkich planetoid. Przykład: (15) Eunomia. Typ M – zbudowane z pierwiastków metalicznych (nikiel, żelazo), jasne. Stanowią 8% znanych planetoid. Przykład: (22) Kalliope.
Rzadziej spotykane typy to: Typ E – planetoidy, w których widmach występuje minerał enstatyt, rzadkie. Przykład: (64) Angelina. Typ V – skład chemiczny powierzchni podobny do planetoid typu S, jednak dodatkowo występuje tam podwyższony udział piroksenów. Przykład: (4) Westa. Typ G – podgrupa planetoid typu C, jednakże w ultrafiolecie występują dodatkowe linie absorpcyjne. Przykład: (1) Ceres. Typ B – podobne do planetoid typu C i G, wykazują odstępstwa w ultrafioletowej części widma. Przykład: (2) Pallas. Typ F – również podgrupa typu C, jednak z różnicami w ultrafioletowej części widma, dodatkowo brak linii absorpcyjnych na długości fal wody.