Na dolnych stopniach postumentu umieszczono cytat z Ewangelii Jana: „Grössere Liebe hat niemand als die, dass einer sein Leben hingibt für seine Freunde” () oraz „Den im Weltkriege 1914-1918 gefallenen Helden. Die dankbare Gemeinde Poln. Rasselwitz” (Bohaterom poległym w wojnie światowej 1914–1918.Wdzięczna gmina wiejska Racławiczki). Przy ul. Leśnej w Racławiczkach ustawiono dwa murowane krzyże, które również upamiętniały I wojnę światową. Pierwszy upamiętnia poległych braci z rodziny Janocha, a drugi powstał jako wotum dziękczynne rodziny Fitz za powrót z wojny syna.

Według wyników ankiety kościelnej z 1931, odsetek Polaków wśród mieszkańców Racławiczek oceniono na 95%.

II wojna światowa mały|Po prawej grób Augustyna Borka – proboszcza Racławiczek podczas II wojny światowej W okresie II wojny światowej w Racławiczkach pracowali robotnicy przymusowi z Polski. 8 stycznia 1945 budynek szkoły w Racławiczkach zaadaptowano do przyjęcia uchodźców z Gogolina. Zakwaterowano w niej także członków Volkssturmu z Lublińca (później przeniesieni do Dytmarowa). W budynku poczty urządzono sztab Wehrmachtu, a w karczmie wartownię. Mieszkańcy Racławiczek zostali wcieleni do Volkssturmu. 18 marca 1945 żołnierze Wehrmachtu wycofali się ze wsi. W wyniku bombardowań i ostrzałów artyleryjskich Armii Czerwonej uszkodzone zostały m.in.