Historia W 1350 po raz pierwszy w źródłach pisanych pojawiła się RadlnaNowiny Tarnowskiej Gminy nr 3 (130) . W 1476 wymieniono młyn zwany Barcią na rzece Biała, przynależny do Radlnej. Do końca XVI wieku należała do rodziny Radlińskich herbu Gryf. W 1536 wieś miała ośmiu kmieci, karczmę, dwie zagrody, dwie sadzawki, dwa młyny (dworski i czynszowy), dwór, folwark i niewielki las na Słonej Górze. W 1645 roku stanowiła już własność Ludwika Rylskiego, starosty nowokorczyńskiego.
Czasy rozbiorowe Pod koniec XVIII wieku właścicielem Radlnej został Ignacy Ujejski herbu Szreniawa, konfederat barski. Wraz z posagiem Kunegundy Ujejskiej majątek przeszedł w ręce Karola Dębickiego. W 1840 Radlna trafiła do Stefanii z Dębickich Kępińskiej. Z tych czasów pochodzi anegdota o ekonomie i szafarce, którzy jak tylko właściciele zjeżdżali do dworku w Radlnej, nocą przebierali się za białe postaci i dzwonili łańcuchami aby jak najszybciej pozbyć się właścicieli.