Radolin (niem. Radolin) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Trzcianka. Dawniej miasto.

Radolin położony jest nad rzeką Trzcinicą na skraju doliny Noteci. We wsi zachował się dawny rynek, obecnie prostokątny plac i zwarta zabudowa wzdłuż głównej drogi oraz szereg domów z początku XIX wieku.

Historia thumb|left|150px|Dawny herb miejski Radolina Osada powstała na prawym, wysokim brzegu pradoliny Noteci. Rozkwit miejscowości nastąpił w XVII i XVIII wieku w związku z rozwojem sukiennictwa, a w latach 1759-1857 posiadała ona prawa miejskie. Założycielem miasta był podkomorzy wschowski, Andrzej Radoliński herbu Leszczyc. W 1756 osiadł on w pobliskiej Białej i rozpoczął starania o utworzenie nowego miasta. Inspirował go prawdopodobnie rozwój tkactwa w pobliskiej Trzciance i związane z tym wpływy z podatków. Dodatkowym atutem był szlak wodny Noteci zapewniający zbyt towaru. 13 stycznia 1759 król August III Sas wydał Radolińskiemu przywilej lokacyjny. W połowie lat 60. XVIII wieku zgromadziła się grupa chętnych do osiedlenia w nowym mieście. 2 września 1764 Radoliński ogłosił statut zawierający podstawowe zasady funkcjonowania miastaRyszard Gumowski, Radolin – miasto Radlińskich, w: Kronika Ziemi Trzcianeckiej, Muzeum Ziemi Nadnoteckiej im.