Paramita (skt. pāramitā पारमिता; chiń. boluomi(duo) 婆羅蜜(多); kor. paramil(t'a) 바라밀(타); jap. harami(ta); wiet. ba-la-mật(-đa)) czyli „przekroczenie", „wyjście poza", „osiągnięcie drugiego brzegu": w buddyzmie praktyka bądź cnota pozwalająca na osiągnięcie oświecenia i przejście do nirwany.
Sześć paramit Sześć paramit (skr.; tyb. Pha Rol Tu Phjin Pa), tłumaczone na język polski również jako sześć cnot lub wyzwalających czynności to:
Paramita dawania, szczodrości (Dana-paramita) Paramita przykazań, dyscypliny, właściwego postępowania (Śila-paramita) Paramita cierpliwości (Kszanti-paramita) Paramita zapału, odwagi, entuzjazmu, zdecydowania (Wirja-paramita) Paramita medytacji, koncentracji (Dhjana-paramita) Paramita mądrości (Pradźńa-paramita)
Sześć paramit łączy się z trzema podstawowymi praktykami: moralna dyscyplina, poprzez paramitę dawania, paramitę przykazań i paramitę zapału, duchowa równowaga, poprzez paramitę medytacji, doskonałe zrozumienie, poprzez paramitę mądrości.
Dana Dana (w skr. i pali) – dar, jałmużna, ofiara.
Trzy rodzaje szczodrości (darowania):