Część B, złożona z 2 zagród pełnych i 1 zagrodnika, w 1599 roku należała do rodziny von Flemmingów. W 1732 roku właścicielami majątku została rodzina von Wachholtzów. Od 1769 roku właścicielami części B były kolejno rodziny Vollertów, Steffenhagenów i w końcu Ganzów. W 1856 roku majątek B został kupiony i połączony z majątkiem C przez Theodora Elbe.
Część C pierwotnie złożona z 2 zagród należała do rodziny von Zastrowów. Na początku XVII wieku część wsi należała do rodziny von Flemmingów. Od 1702 roku nowymi właścicielami była rodzina von Brüsewitzów. Następnie przez posag majątek należał do Granza. Na początku XIX wieku właścicielem został B. Steffenhagen. W 1856 roku część C weszła w skład majątku B, którego właścicielem był Theodor Elbe. Połączony majątek obejmował 933 morgi ziemi i 5 zagród. W 1893 roku majątek został rozparcelowany. Właścicielem największej części liczącej 117 ha ziemi był F. Elert. W 1939 roku właścicielem tego majątku liczącego 140 ha ziemi był Emil Elert.
Podczas II wojny światowej w lutym 1945 r. przez wieś przeszedł marsz śmierci jeńców alianckich z niemieckiego obozu jenieckiego Stalag XX B.
Po II wojnie światowej majątek (A i B) wszedł w skład Państwowego Funduszu Ziemskiego.