George-Étienne Cartier (ur. 6 września 1814, zm. 20 maja 1873) – kanadyjski polityk konserwatywny. Jedna z najwybitniejszych postaci kanadyjskiej sceny politycznej II poł. XIX w. Jeden z czołowych architektów Konfederacji Kanady.
Życiorys Cartier ukończył prawo i zaczął praktykować w 1835. Jednocześnie rozpoczął działalność polityczną. Popierał patriotyczną działalność Papineau. Należał do patriotycznej, konspiracyjnej organizacji Fils de la Liberté – Synowie Wolności. Wziął czynny udział w rebelii w 1837. Po jej stłumieniu przebywał przez pewien czas na emigracji w USA.
Do oficjalnej polityki Cartier wszedł w 1848 zdobywając mandat do parlamentu Unii Kanadyjskiej. W 1857 pierwszy raz został współpremierem wraz z Johnem Macdonaldem na dwa lata oraz ponownie w latach 1857–1862. Po wycofaniu się z polityki Étienne-Paschala Taché i Louisa-Hippolyte’a La Fontaine’a Cartier stał się czołowym politykiem frankofońskim.