Około 500 lat temu we wsi było wójtostwo, lecz później zostało zamienione na folwark. We wsi mieszkało wtedy około 1000 mieszkańców. Początkowo folwark był własnością książąt mazowieckich, a po przyłączeniu Mazowsza do korony stał się folwarkiem królewskim. W czasach jego świetności majątek zatrudniał około 300 osób i sprzedawał do Gdańska zboże w ilości około 100 ton rocznie. W samej wsi mieszkali chłopi łanowi (około 5 rodzin), chłopi zwani gospodarzami (około 40 rodzin), oraz podsadki, czyli osoby nie posiadające własnej ziemi, a jedynie małe sady (około 10 rodzin) – razem około 1000 osób.
W 1565 roku, we wsi na rzece Wildze, wtedy zwanej Wielka Wilczą lub Wilką, działały dwa młyny. Większy, który miał cztery koła, należał do folwarku, a mniejszy pobudowany w 1614 roku przez Matysa Krupę miał jedno koło. W większym młynie jedno z kół w 1556 roku było używane do folowania płótna, a już w roku 1617 na tym kole postawiono tartak do cięcia drewna.