Królowie polscy nadawali miejscowości przywileje. W 1536 król Zygmunt Stary w przywileju dla wsi Rogoziniec w starostwie międzyrzeckim ustalił wysokość opłaty ze śladu oraz nadał Adamowi Szulcowi karczmę określając także prawa karczmarza. W 1546 król ten zwolnił miejscowych kmieci, zagrodników oraz karczmarza od wszystkich robocizn wobec kasztelanii międzyrzeckiej. W 1552 król Polski Zygmunt August potwierdził wcześniejsze przywileje królewskie. W 1569 król ten zamienił mieszkańcom Rogozińca część pańszczyzny wobec kasztelanii międzyrzeckiej na czynsz. W 1576 król Polski Stefan Batory potwierdził przywileje dla wsi.
Renesans W 1510 ww wsi odnotowano 17 łanów kmiecych, a sołtys miał jeden łan. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 10 łanów. Archiwalne dokumenty odnotowują, że inne łany uległy pożarowi. W 1553 odbył się pobór od 14 łanów. W 1563 pobór od 14 łanów oraz od karczmarza, który warzył własne piwo. Na przełomie lat 1564-1565 wieś opisano przy okazji lustracji starostwa międzyrzeckiego. We wsi było 15 łanów. Na 18 śladach gospodarowało 18 osiadłych kmieci. Z każdego śladu płacili po 3 floreny i 14 gr rocznego czynszu, a także w naturze po 2 kury, po 30 jaj. Zamiast robocizny do zamku międzyrzeckiego płacili z każdego śladu po czerwonym złotym i po jednym talarze. Karczmarz płacił z karczmy 3 floreny i 14 groszy.