Świątynia została spalona w czasie najazdu tatarskiego w 1624 roku, następnie odbudowana i ponownie zniszczona w czasie wojen z połowy XVII wieku.
Według spisu podatkowego z 1628 roku Roźwienica posiadała 15 ¼ zagospodarowanych łanów kmiecych, podatek płaciło 9 zagrodników i 4 komorników posiadających bydło i 9 bez bydła. We wsi znajdowała się cerkiew, która na swoje utrzymanie posiadała na swoje utrzymanie bliżej nie określony nadział ziemi, ponieważ w źródłach wymieniany jest opodatkowany pop. Miejscowość w 1628 roku należała do Macieja Stanisława Drohojowskiego (zmarł w 1652 roku), ale puszczona była w dzierżawę Hermolausowi, Spytkowi, Wojciechowi i Władysławowi Jordanom. Sytuacja gospodarcza Roźwienicy w 1651 roku nie zmieniła się ze stanem z 1628 roku, zamieszkał jedynie 1 rzemieślnik, zapewne zaspokajający potrzeby wsi oraz podróżnych. W 1658 roku w spisie nie zanotowano żadnej informacji dotyczącej Roźwienicy. Należy przypuszczać, że wieś została dotkliwie spustoszona w czasie niszczących wojen z drugiej połowy XVII wieku. Przypuszczalnie taki stan utrzymywał się aż do drugiego dziesięciolecia XVIII wieku. Potwierdza to rejestr pogłównego z 1674 roku, Roźwienica razem z Wolą Roźwienicką zapłaciła tylko 36 florenów podatku, podczas gdy same Rudołowice 43 floreny.