Zawieszenie dzwonu Zygmunta (właśc. Zawieszenie dzwonu Zygmunta na wieży katedry w Krakowie w 1521 roku) – obraz Jana Matejki olej na płótnie, o rozmiarach 94 x 189 cm z 1874 roku. Obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, (numer identyfikacyjny MP 441 MNW). Sygnatura – Jan Matejko i rok ukończenia 1874 znajdują się na sercu dzwonu.
Opis obrazu Obraz przedstawia scenę wciągnięcia w 1521 roku na wieżę katedry wawelskiej w Krakowie i poświęcenia dzwonu Zygmunt. U stóp Bramy Wiślnej, na tle zamku wawelskiego, pod baldachimem zasiadła rodzina królewska – królowa Bona Sforza (obejmuje córkę Izabelę Jagiellonkę), stojący obok niej król Zygmunt I Stary, który lewą ręką ma złożoną na sercu, a prawą trzyma na główce królewicza Zygmunta Augusta. Wokół nich dworzanie. Poza baldachimem stoi biskup Jan Chojeński, który czeka na moment poświęcenia dzwonu, obok niego stoi biskup poznański Jan Lubrański. Matejko wszystkie postacie przedstawił w bogatych pełnych przepychu strojach. Po lewej, wśród tłumu postaci został ukazany wojewoda krakowski Piotr Kmita (w zielonej szacie).